Uithoorn


Uithoorn is een plaats en gemeente in de Nederlandse provincie Noord-Holland.

De Thamerkerk uit 1835 is een beeldbepalend bouwwerk. Daarnaast liggen rond Uithoorn diverse forten die deel uitmaakten van de Stelling van Amsterdam.

De naam Ute Hoirne (later den Uythoorn) betekent de 'uithoek' en werd aan het eind van de Middeleeuwen gebruikt als geografische aanduiding voor de vestigingsplaats van een van de lagere gerechten van de Proosdij van Sint Jan te Utrecht: een onder de bisschop van Utrecht ressorterend wereldlijk gezag, grenzend aan het gebied van de graven van Holland. Op een kaart uit 1570 is met den Uythoorn een strook land aangeduid ten zuiden van het (toenmalige en huidige) Zijdelmeer.

 

Geschiedenis

Rond het Rechthuis (het gebouw waar de Proost rechtszittingen hield) is in de loop der tijd een kleine nederzetting ontstaan, die de naam Uithoorn kreeg. Circa 1 kilometer ten noorden hiervan lag de (destijds grotere) buurtschap Thamen. De bestaansmiddelen bestonden uit landbouw en veeteelt. Het eerste werd, door de gestage bodemdaling, steeds moeilijker. Vanaf circa 1600 nam turfwinning in betekenis toe. Als gevolg hiervan ontstonden grote veenplassen, die eerst veel later ingepolderd werden.

Bij de inval van de Franse troepen in 1672 kwam Uithoorn aan de frontlinie te liggen. Er werden versterkingen opgeworpen; de huidige straatnaam Schans herinnert hier nog aan. Tijdens de Bataafse Republiek werden Thamen en Uithoorn per 1 januari 1812 samengevoegd tot één gemeente Uithoorn. Per 19 september 1819 werd Uithoorn bij de provincie Utrecht gevoegd en op 1 januari 1818 werd Thamen weer afgesplitst van Uithoorn. Deze situatie duurde vrij kort: op 1 oktober 1819 ging Uithoorn weer deel uitmaken van de provincie Noord-Holland en op 10 februari 1820 werd Thamen weer geannexeerd.

De economische ontwikkeling bleef beperkt; hierin kwam in het midden van de negentiende eeuw verandering door de komst van enige (onder meer chemische) industrie. De drooglegging van een aantal grote plassen leverde aan het eind van de negentiende eeuw extra landbouwgrond op. Met name in De Kwakel werd veel tuinbouw gevestigd. Vanaf circa 1885 werden rond Uithoorn diverse fortificaties, zoals Fort aan de Drecht van de Stelling van Amsterdam aangelegd.

In 1915 werd Uithoorn op het spoorwegnet van de Haarlemmermeerspoorlijnen aangesloten en kreeg een station. Er waren spoorlijnen in vier richtingen: Aalsmeer, Amsterdam, Nieuwersluis en Alphen. Het stationsgebouw uit 1915 is nog aanwezig en in gebruik als restaurant. Het personenverkeer werd hier gestaakt in 1950. De laatste goederentreinen van en naar Uithoorn reden in 1986. De spoorlijn is daarna opgebroken, gedeelten van het tracé zijn gebruikt voor een busbaan.

Een deel van de sinds 1950 niet meer voor reizigersvervoer en sinds 1986 voor goederenvervoer gebruikte oude spoorlijn (Aalsmeer-Mijdrecht) werd ingericht tot busbaan, waarbij de Amstel wordt overgestoken via de oude spoorbrug. Vanaf het busstation in Uithoorn tot vlak voor Mijdrecht beschikt het openbaar vervoer daarmee over een vrije busbaan, die slechts in één rijrichting (evenwijdig aan de file) gebruikt wordt.

De aanleg van de provinciale weg Haarlem-Hilversum (de huidige N 201) betekende een doorsnijding van Uithoorn. Over de Amstel werd een grotere brug gebouwd (de huidige Prinses Irenebrug), die op 2 september 1939, daags na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in gebruik werd genomen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd door burgemeester C.M.A. Koot en de stedenbouwkundige prof. H. Wieger Bruin een schets voor een structuurplan voor de naoorlogse ontwikkeling opgesteld, dat in de jaren 50 en 60 in grote lijnen is uitgevoerd. Vanaf 1948 werd de wijk Thamerdal gebouwd, vanaf circa 1960 de wijk Zijdelwaard, vanaf 1972 de wijk Legmeer, alle ten noorden van de N 201. Vanaf 1985 werd ook ten zuiden van de N 201 gebouwd, in de wijken Meerwijk-West en Meerwijk-Oost. In 1991 werd een nieuw winkelcentrum gebouwd aan het Amstelplein, ten koste van een groot deel van de oorspronkelijke bebouwing. Daarvan resteren nog slechts een aantal huizen aan de Schans. Aan het eind van de twintigste eeuw werden woningen gebouwd rond het (verplaatste) busstation.

In het begin van de 21e eeuw werden woningen gebouwd op het voormalige terrein van de plaatselijke voetbalvereniging Legmeervogels, die de beschikking kreeg over een nieuw sportpark. Rond dit sportpark werden in 2007 eveneens woningen gebouwd.

Een onderwerp dat de gemoederen van de plaatselijke politiek reeds decennia bezig hield was de drukte op de voormalige N201 en de plannen voor omlegging daarvan, buiten de bebouwde kom van Uithoorn. Reeds in 1957 werd in de Tweede Nota op de Ruimtelijke Ordening een dergelijke omlegging geprojecteerd. Sindsdien is de bebouwde kom van Uithoorn een "flessenhals" in deze verbinding gebleken, met dagelijks lange files tot gevolg. Argumenten tegen omlegging waren de aanmerkelijke kosten ervan, die in 2003 geraamd werden op circa 700 miljoen euro (onder meer wegens de nieuwe bruggen over de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder bij Aalsmeer en over de Amstel ten noorden van Uithoorn / Amstelhoek), en de aantasting van het open landschap ten noorden van Uithoorn.

De nieuwe weg is er desondanks toch gekomen en ligt nu in de Amstelveense Bovenkerkerpolder. De kostbaar geachte bruggen uit de plannen zijn vervangen door twee tunnels: de Waterwolftunnel onder de Ringvaart bij Aalsmeer (geopend april 2013) en het Amstel Aquaduct (geopend mei 2014). Het voormalig tracé van de N201 door de bebouwde kom van Uithoorn is omgenummerd in N196, waar voor het grootste gedeelte nu een maximumsnelheid van 50 km/h geldt.

 

Bezienswaardigheden

Kerken:

  • De Burght op het Potgieterplein.
  • De Schanskerk.
  • Thamerkerk.


Bezoekadres

Openingstijden gemeenteloket

Laan van Meerwijk 16
1423 AJ UITHOORN
ma t/m vr 09.00 - 12.30
wo 14.00 - 19.00

Correspondentieadres

Postbus 8
1420 AA UITHOORN

Advertentie


 

 

(0297) 51 31 11
 
http://www.uithoorn.nl
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
gemeentes

NH Nieuws: Laatste nieuws

Alle nieuwsberichten van NH Nieuws NH Nieuws: Laatste nieuws
  • Steeds vaker geen plek in ziekenhuis voor bevallende vrouwen

    De geboorte van de Haarlemse baby Dorus langs de N44 bij Wassenaar kreeg vorige week veel aandacht. Gelukkig maken moeder en kind het goed. Maar volgens verloskundige Nienke Anker laat de bevalling ook zien dat de geboortezorg onder druk staat. "Door personeelstekorten moeten zwangeren steeds vaker verder reizen om een plek in een ziekenhuis te vinden."

    De moeder wilde in het ziekenhuis bevallen met pijnstilling, zoals vooraf met de gynaecoloog was afgesproken. Toen de bevalling begon, bleek er in de regio echter nergens plek. Verloskundige Nienke Anker was naar eigen zeggen anderhalf uur bezig met het bellen van ziekenhuizen voordat uiteindelijk een verloskamer in Den Haag beschikbaar was. Maar dat was ruim een uur rijden.

    Omdat die dag code rood gold vanwege de hitte en ambulances alleen voor spoedritten werden ingezet, moest het stel zelf naar het ziekenhuis rijden. Onderweg zette de bevalling sneller door dan verwacht. Op de vluchtstrook van de N44 werd Dorus geboren.

    "Het allerbelangrijkste is dat moeder en kind gezond zijn", zegt Anker. "Maar vanuit het oogpunt van de zorg had dit niet zo hoeven verlopen."

    Volgens de verloskundige staat de geboorte van Dorus niet op zichzelf. Ze ziet dat collega's steeds vaker moeten rondbellen voordat er een ziekenhuis is waar een zwangere terechtkan.

    "Dit speelt al een aantal jaren, maar het wordt steeds nijpender", zegt ze. "Het is schrijnend dat zwangeren soms geen plek hebben om te bevallen in hun eigen regio. Een bevalling vraagt om rust, veiligheid en vertrouwen. Als je een vrouw tijdens haar bevalling moet vertellen dat ze niet terechtkan in het ziekenhuis waar ze op rekende en vervolgens meer dan een uur moet reizen naar een onbekend ziekenhuis, levert dat veel stress op."

    Risico's van stress

    Stress bij de moeder kan ervoor zorgen dat de weeën kunnen afnemen, een bevalling langer kan duren en de kans op extra medische ingrepen toeneemt. Daarnaast kan het leiden tot een traumatische bevalling.

    Volgens haar ligt de oorzaak in personeelstekorten. Verloskamers en bedden zijn er vaak wel, maar er is niet altijd voldoende personeel om ze open te houden. Daardoor moeten zwangeren steeds vaker uitwijken naar een ziekenhuis buiten hun eigen regio.

    'Herkenbaar probleem'

    De verloskundige noemt meer voorbeelden. Zo moest onlangs een veel te vroeg geboren baby vanuit Haarlem naar Alkmaar worden vervoerd, omdat in de buurt geen plek beschikbaar was. "Ook dat is uiteindelijk goed afgelopen, maar met veel spanning voor alle betrokken zorgverleners."

    Ook de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) herkent dat verloskundigen steeds vaker meerdere ziekenhuizen moeten bellen voordat een zwangere kan worden opgenomen door personeelstekort.

    De organisatie vindt dat er daarom vooral geïnvesteerd moet worden in het opleiden én behouden van zorgprofessionals in de geboortezorg. Daarnaast werken ziekenhuizen in verschillende regio's met gezamenlijke dashboards en afspraken om beschikbare verloskamers beter te verdelen.

    Ook de Koninklijke Nederlandse Organisatie van Verloskundigen (KNOV) zegt signalen van leden te ontvangen dat de toegang tot ziekenhuizen soms lastig is. Volgens de beroepsvereniging is het belangrijk eerst goed in kaart te brengen waardoor de verminderde toegankelijkheid ontstaat, zodat passende oplossingen kunnen worden gevonden.

    'Systeem piept en kraakt'

    Voor baby Dorus liep alles goed af. Maar volgens de betrokken zorgverleners laat zijn bijzondere geboorte vooral zien hoe kwetsbaar de geboortezorg is geworden. "Dat dit een mooi verhaal is, mag niet verhullen dat het systeem steeds vaker piept en kraakt", zegt Anker. "Iedere zwangere moet kunnen rekenen op een veilige plek om te bevallen, dicht bij huis."

  • Award voor Ilse Baal (94), die pionierde met Keti Koti in Alkmaar

    Ze is kleuterjuf, vrijwilliger en initiatiefnemer van de allereerste Keti Koti-vieringen in Alkmaar. De hoogbejaarde Ilse Baal is afgelopen week in het zonnetje gezet voor haar daden. Een van haar grootste wensen was om niet langer naar Amsterdam te hoeven om Keti Koti te vieren. En dat lukte: afgelopen zondag hield de stad alweer haar vierde festival.

    Ilse Baal zou vorige week zelf de 'Grantangi Award' in ontvangst nemen, maar door de extreme hitte durfde ze de reis naar de eerste provinciale Keti Koti-viering in Haarlem niet aan. Gisteren kreeg ze de award thuis uit handen van een goede vriendin.

    De 94-jarige Ilse woont inmiddels 44 jaar in Alkmaar. Ze werd in Paramaribo geboren en vertrok kort voor de onafhankelijkheid van Suriname in 1975 naar Nederland; haar kinderen achterna. Na een aantal jaren in Amsterdam werd Alkmaar haar nieuwe thuis.

    Kleuterjuf op 'plantage Alkmaar'

    Haar woning ademt haar rijke leven en de muren hangen vol met foto's van familie: vier kinderen, 13 kleinkinderen, 18 achterkleinkinderen en twee bet-achterkleinkinderen.

    "Alkmaar kende ik al uit Suriname. Ik heb namelijk nog als kleuterjuf op 'plantage Alkmaar' gewerkt", vertelt ze. Die plantage stond eerder centraal in een tentoonstelling in het Stedelijk Museum Alkmaar over Alkmaars slavernijverleden.

    "Mijn oma van mijn moeders kant was de laatste tot slaafgemaakte in mijn familie. Ik ben dankbaar dat ik die ontberingen niet heb meegemaakt." Maar lang stilstaan bij het gruwelijke verleden wil Ilse niet. "Ik vier liever die dankbaarheid tijdens Keti Koti."

    "Grantangi betekent hartstikke bedankt", legt Ilse uit wanneer ze de award in handen heeft. "Ik denk dat het zegt dat ik mijn best heb gedaan, maar ik had deze award niet verwacht. Ik vind het fantastisch en ben heel trots."

    Keti Koti in Alkmaar vieren

    Waarom ze de erkenning krijgt? Het is een hele waslijst die in Haarlem wordt opgesomd: ze is nog altijd vrijwilliger in wijkcentrum Mare Nostrum. En richtte er zo'n twintig jaar geleden een seniorenclub op die allerlei activiteiten organiseert: van gezellige middagen tot busreisjes.

    Maar haar belangrijkste wapenfeit: Keti Koti in Alkmaar. "De eerste vieringen in Alkmaar waren nog heel kleinschalig", vertelt ze. "Dan kwamen we met z'n twintigen samen in de kerk De Blije Mare hier verderop en later in het wijkcentrum. Iedereen was er welkom, alle rassen en alle geloven, om zo verbinding met elkaar te zoeken."

    Voor de grote herdenking en viering moest Ilse altijd naar Amsterdam. "Dat reizen wilde ik niet meer. Daarom heb ik in het wijkcentrum gevraagd of we het hier in Alkmaar kunnen organiseren." Zo is de bal gaan rollen.

    Naar toekomst kijken

    Haar wens kwam terecht bij het toenmalige 'Art.1 Noord-Holland Noord', nu discriminatie.nl. "Zij hebben de handschoen opgepakt. Ik denk dat dat in 2021 was. Toen hadden we in het wijkcentrum de eerste Keti Koti-dialoogtafel."

    In 2023 is het eerste, grote Keti Koti festival in Park de Oude Kwekerij. "Een jaar later nam de gemeente de organisatie over. Ik ben er niet meer elke keer bij. Afgelopen zondag was ik er heel even. Ik ben slecht ter been, dus het is best wel vermoeiend."

    De viering afgelopen weekend was de eerste nadat de gemeente Alkmaar vorige maand 'de rol van het historische stadsbestuur en haar inwoners in het kolonialisme' erkende. Maar Ilse is daar niet mee bezig.

    "We moeten niet te lang bij het verleden stilstaan en naar de toekomst kijken", vertelt ze in onderstaande video.

  • Rechter oordeelt of minderjarige verdachten moord Dario langer vast blijven zitten

    De twee minderjarige jongens die ervan worden verdacht in maart de 29-jarige Dario in Hoorn te hebben doodgestoken, verschijnen vanmiddag voor de rechter. In deze inleidende zitting zal het gaan om verlenging van het voorarrest en de stand van het onderzoek. Een nu 19-jarige man is ook verdachte, maar hij mag zijn strafzaak in vrijheid afwachten.

    De minderjarige verdachten zijn twee jongens van 17 en 16 jaar. Allebei worden ze verdacht van moord dan wel doodslag in vereniging. Ze zouden het slachtoffer 'meermalen met kracht met een mes in de buik/het lichaam hebben gestoken'.

    De derde verdachte is inmiddels 19 jaar. Hij zou, volgens de Telegraaf, een kleiner aandeel in de zaak hebben gehad en zou enkel als chauffeur hebben gefungeerd. Terwijl de twee minderjarige jongens nog steeds vastzitten, is hij op voorwaarden vrijgelaten.

    De inleidende zitting wordt morgen vanwege de jonge leeftijd van de verdachten achter gesloten deuren behandeld. De advocaten van de twee minderjarige verdachten willen voorlopig niet reageren. Ze geven aan dat de zaak erg gevoelig ligt. Bij de zitting is ook de slachtofferadvocaat aanwezig. Ook zij laat weten er nog niets over te kunnen zeggen.

    Conflict voorafgegaan aan steekincident

    In het centrum van Hoorn ontstond in de nacht van 28 op 29 maart een grote vechtpartij. Wat begon als een ruzie, eindigde met de dodelijke steekpartij waarbij Dario (29) om het leven kwam. Het Openbaar Ministerie geeft aan dat een conflict vooraf is gegaan aan het fatale steekincident, 'waarna de verdachten bewapend zijn teruggekomen om verhaal te halen'.

    Als Dario gewond op de grond ligt, blijft de sfeer in de stad gespannen. De politie moest eraan te pas komen om de ruziënde mensen uit elkaar te halen. De drie verdachten kwamen al snel in beeld bij de politie en werden na een paar dagen aangehouden.

    Anderhalve week na het fatale geweld wordt Dario begraven en de dag erna wordt er een stille tocht gehouden in Hoorn. Zo'n tweehonderd mensen liepen mee met de stoet.

  • Inzamelingactie voor door hagelstenen verwoeste tuinderij: "Bizar wat er nu gebeurt"

    Verwoeste kassen, daken, potjes en vernielde planten. De Biologische Tuinderij Land en Boschzigt in ’s-Gravenland is hard toegetakeld door de storm van afgelopen zaterdagnacht. De 18-jarige Annabel Monteban uit Hilversum start daarom een inzameling.

    "We hebben zondag wel even gehuild, ik vind het ook zo jammer voor al deze mensen die hier zo hard voor werken", vertelt mede-eigenaar van de tuinderij Marieke Bous. Een onderdeel van de tuin is de zelfoogsttuin, waar vrijwilligers uit de buurt hard aan werken.

    Hagelstenen

    Naast de talloze platgeslagen planten en bloemen die kapot zijn, zie je op de grond veel kleine kuiltjes. Dit zijn de plekken waar de grote hagelstenen in de grond terecht zijn gekomen. Het ging hier om hagelstenen van drie centimeter. Veel van de gewassen en bloemen kunnen ze nu weggooien.

    Maar de grootste schrik was die van de kapotte kas. De hagelstenen hebben gaten geslagen in het glas aan de bovenkant. Daardoor ligt de hele kas begraven onder het glas. 

    "Ik vind het zo vreselijk voor al die mensen die in de tuin werken", vertelt Annabel. "Ik voelde me hulpeloos." Om Marieke te helpen met het financieren van een nieuwe kas, is Annabel een inzameling gestart. Binnen twee dagen was er al 20.000 euro gedoneerd. "Het is mooi om te zien dat zoveel mensen uit de buurt doneren. Juist degenen die hier vaak langskomen, maar ook anderen."

    Ook Marieke is ontroerd door alle donaties, mailtjes en steun van haar vrijwilligers. "Deze gebeurtenis laat ook de veerkracht zien van de natuur en haar mensen."

  • Hoorn onder de loep: slavernijverleden uitgelegd in 'Broko Den Keti'

    In de tweede aflevering van de serie 'Broko Den Keti' duikt verslaggever Joy Serier in het slavernijverleden en de rol die Hoorn erin heeft gespeeld. Ze spreekt met historicus Karwan Fatah-Black om meer te weten te komen. 

  • Eend aangereden door auto en 'lift' halfuur mee: 'Had beschermengeltje'

    Een bergeend uit het noorden van de provincie heeft op miraculeuze wijze een frontale botsing met een auto overleefd. De bergeend boorde zich in de bumper van de auto en werd een half uur meegevoerd door de nietsvermoedende bestuurder. Medewerkers van de dierenambulance konden de eend levend bevrijden.

    De melding van de bergeend kwam gistermiddag binnen, vertelt de Dierenambulance Den Helder op hun Facebookpagina. Vermoedelijk vloog de eend ter hoogte van het Amstelmeer in de grill van de auto, waarna die nog een half uur werd meegevoerd met snelheden tot zo'n 100 kilometer per uur. Het lukte het dier in die tijd niet zichzelf te bevrijden.

    Eenmaal bij de auto aangekomen slaagden de vrijwilligers van de dierenambulance erin om de verwaaide vogel uit de bumper te verwijderen. Wonder boven wonder hield de eend aan het hele avontuur alleen een paar kleine schrammetjes over.

    De eend is inmiddels ondergebracht bij Wildopvang De Helderse Vallei. Zij zetten het dier weer uit zodra hij genoeg is aangesterkt.

  • Ouderen kwetsbaar bij hitte: geriater waarschuwt voor onderschatting risico's

    Voor het eerst kreeg Noord-Holland deze zomer te maken met code rood vanwege extreme hitte. Volgens deskundigen is dat geen uitzondering meer, maar een voorproefje van wat vaker gaat gebeuren. Vooral ouderen lopen gezondheidsrisico's, terwijl zij zelf die gevaren lang niet altijd zo ervaren. Klinisch geriater Irene Gomez Bruinewoud legt uit hoe dat komt en geeft tips om de hitte risico's voor ouderen te beperken.

    De hitte bepaalt het ritme op de weekmarkt in Westzaan. Vanwege de hoge temperaturen begon de markt vorige week een uur eerder dan gebruikelijk. Bezoekers zoeken de schaduw op, drinken wat extra en passen hun dagindeling aan.

    "Ik heb een lekkere zonnebril op en een band in het haar. Vanwege de hitte. Maar het is prima, ik kan er goed tegen", zegt een bezoekster. Ze vertelt dat ze haar werkzaamheden heeft verplaatst naar de vroege ochtend. "Normaal werk ik overdag veel in de tuin, maar nu stond ik om vijf uur al te sproeien."

    Toch maken veel ouderen zich weinig zorgen. Zij vertrouwen op hun eigen ervaring en vinden dat ze zelf goed kunnen inschatten wat verantwoord is.

    Waarschuwing van geriater

    Volgens klinisch geriater Irene Gomez Bruinewoud van het Spaarne Gasthuis schuilt daarin juist een risico. Ouderen merken namelijk minder goed wanneer hun lichaam oververhit raakt.

    "Net zoals kinderen zich moeilijker kunnen aanpassen aan hogere temperaturen, geldt dat ook voor ouderen", legt zij uit. "Ze zweten minder, voelen minder snel dorst en drogen daardoor veel gemakkelijker uit." Juist omdat het lichaam minder duidelijke signalen afgeeft, kunnen gezondheidsproblemen sneller ontstaan dan ouderen zelf denken.

    'We worden te veel betutteld'

    Niet iedereen is overtuigd van de noodzaak van alle waarschuwingen. Op de markt in Westzaan klinkt ook kritiek op de aandacht voor hitteprotocollen en weercodes.
    "Waar ik eigenlijk tegen ben, is dat we steeds meer betutteld worden", zegt een oudere bezoeker. "Wij zijn heel goed in staat om zelf te kijken wat we nodig hebben."
    Een andere man vindt dat de vele waarschuwingen mensen juist onnodig ongerust maken. "We zitten continu in een alarmfase met code geel, oranje of rood. Zo maken we elkaar helemaal gek."

    Volgens Gomez Bruinewoud gaat het echter niet om betutteling, maar om bewustwording. "Familie, buren en vrienden kunnen helpen door bijvoorbeeld een kan water klaar te zetten, waterijsjes aan te bieden of iemand eraan te herinneren voldoende te drinken."

    Ook praktische maatregelen maken verschil. "Houd overdag de gordijnen dicht, zodat de warmte buiten blijft. Veel mensen denken juist dat alle ramen open moeten, maar daarmee haal je de warmte naar binnen."

    Ook medicijnen vragen aandacht

    Extreme hitte brengt nog een minder bekend risico met zich mee. Sommige ouderen moeten tijdens warme dagen hun vochtinname of medicijngebruik aanpassen.
    "Mensen met een vochtbeperking vanwege bijvoorbeeld hartproblemen mogen tijdens hitte vaak juist wat extra drinken", weet Gomez Bruinewoud.

    "En mensen die plaspillen gebruiken, lopen meer kans op uitdroging. Het is verstandig de dosering daarvan bij extreme hitte aan te passen. Maar aanpassing van medicijnen moet natuurlijk altijd in overleg met de behandelend arts."

    Een marktbezoeker herkent dat extra opletten nodig kan zijn. "Mijn man is een stukje ouder en die houd ik wel in de gaten. Maar ikzelf voel me eigenlijk nog geen oudere", zegt ze lachend.

    Juist dat laatste hoort de geriater vaker. De boodschap is dan ook niet dat ouderen binnen moeten blijven, maar dat eenvoudige voorzorgsmaatregelen veel gezondheidsproblemen kunnen voorkomen. Nu extreme hitte vaker lijkt voor te komen, wordt omgaan met hoge temperaturen steeds meer een onderdeel van het dagelijks leven.

  • Voor wie moeten we nu juichen? In Velsen-Noord wordt het steeds stiller

    Het is opruimen geblazen in veel oranje straten na het verlies van Oranje. Maar in Velsen-Noord blijft de versiering nog even hangen, want er zijn veel supporters uit verschillende landen in de straat. "Kijken hoever Marokko het schopt."

    Juan en Maria uit Uruguay hebben nog hoop. Ze zitten de wedstrijd Nederland-Marokko in alle vroegte terug te kijken. "Het was gisteren te laat en we weten nog niet wie er wint", vertellen ze. Hun thuisland is al uit het toernooi en nu ze de uitslag van de wedstrijd Nederland-Marokko nog niet weten, hopen ze op Oranje. 

    Buiten op straat weten ze wel beter. Daar liggen de oranje vlaggen al in de bosjes of naast de lantarenpalen. Een Hollandse vlag wordt vanuit het raam op een hoog losgemaakt en opgeruimd. 

    Even verderop wappert een Australische vlag trots aan de gevel. "Ik had ook een Nederlandse vlag, maar die heb ik er vanmorgen afgehaald", zegt de bewoner die 25 jaar in Australië heeft gewoond.

    "Ik hoop dat Duitsland wint, omdat daar mijn oom woont", zegt een vrouw uit de straat. Even later bereikt haar het nieuws dat ook Die Mannschaft niet meer meedoet. "Nou, laat de beste dan maar winnen", besluit ze.

    Aan de oranje slingers die boven de Melklaan en de Ingenieur Krijgerstraat hangen is een Turkse vlag bevestigd. "Ik had twee opties", zegt Fatih die zowel een Nederlandse als Turkse vlag had opgehangen. "Nu is de wedstrijd voor mij afgelopen." Hij geeft aan wel Marokko te volgen om te kijken hoever ze het gaan schoppen.

    De Marokkaanse fans in de straat lieten weten te moe te zijn voor commentaar na al het juichen vannacht. Zij gingen snel weer hun overwinningsroes uitslapen.

  • Magnetron vat vlam in hotel centrum Haarlem • Auto slaat over de kop, lachgastank in voertuig

    Welkom in het NH Nieuwsblog van dinsdag 30 juni. In dit liveblog houden we je de hele dag op de hoogte van al het nieuws uit de provincie. 

  • OM eist celstraf na dood Tamar (14), maar cruciale vraag blijft na zes jaar onbeantwoord

    Bijna zes jaar na de dood van de 14-jarige Tamar uit Marken blijft de belangrijkste vraag in de strafzaak onbeantwoord: hoe kwam zij na de aanrijding in de berm terecht? Het Openbaar Ministerie (OM) erkent dat daar na jaren van onderzoek nog altijd geen duidelijkheid over is. Wel eiste het OM vandaag een celstraf van in totaal acht weken tegen de bestuurder die Tamar aanreed en doorreed.

    Tijdens de zitting vroeg de rechter de 33-jarige Duits-Iraakse vrachtwagenchauffeur Jamal T. rechtstreeks: "Heeft u Tamar verplaatst?"

    "Ik heb haar niet aangeraakt en niet gezien", antwoordde de verdachte. 

    Ouders dwongen strafzaak af

    Tamar liep in de nacht van 24 op 25 juli 2020 na een ruzie van huis weg. Rond 3.00 uur werd zij op de Zeedijk tussen Monnickendam en Marken aangereden door een Mazda 3 met een Duits kenteken. De bestuurder reed door. Ruim een half uur later vonden agenten Tamar levenloos, half in de berm.

    Volgens het Openbaar Ministerie staat vast dat de 33-jarige Jamal T. haar heeft aangereden. Onderaan zijn auto zijn DNA-sporen van het slachtoffer gevonden en vezelsporen van haar kleding. De auto had ook schade. De verdachte heeft eerder bij de politie verklaard dat hij dacht dat hij over een dier was gereden. 

    Het Openbaar Ministerie besloot hem destijds niet strafrechtelijk te vervolgen voor het dodelijke ongeval en legde alleen een boete van 1.500 euro op, omdat hij tijdens het rijden op zijn telefoon keek. De ouders van Tamar legden zich daar niet bij neer en dwongen via het gerechtshof alsnog een strafzaak en nieuw onderzoek af. Zes jaar later staat T. daardoor alsnog voor de rechter.

    Hoe kwam Tamar in de berm terecht?

    Volgens het OM wijzen meerdere sporen erop dat de plek waar Tamar werd gevonden niet dezelfde is als de plek waar zij werd aangereden. Agenten verklaarden dat haar houding direct opviel. Haar benen lagen kaarsrecht naast elkaar en haar armen boven haar hoofd. Een van de agenten zei dat hij zo'n houding na een verkeersongeval nog nooit had gezien.

    Ook de sporen op het wegdek roepen vragen op. Onderzoekers vonden onder meer remsporen, een schuifspoor, een bloedspoor, witte vezels van Tamars jas, haren en stukjes weefsel. Volgens de verkeersongevallenanalyse is het 'niet logisch' dat Tamar door de aanrijding zelf in de berm terecht is gekomen.

    Tekst gaat verder onder de foto.

    Drie scenario's onderzocht

    Het OM onderzocht drie mogelijke verklaringen: een tweede aanrijding, verplaatsing door iemand anders of verplaatsing door Tamar zelf.

    Een tweede aanrijding acht het OM niet waarschijnlijk. Ook ziet justitie geen bewijs dat de verdachte of een van de andere inzittenden Tamar heeft verplaatst. Er is geen DNA van hen op haar lichaam of kleding gevonden en ook in de auto zijn geen DNA-sporen van Tamar aangetroffen.

    Dat Tamar zichzelf na de aanrijding naar de berm heeft verplaatst, is volgens een patholoog medisch niet uit te sluiten. Tegelijkertijd zijn daarvoor geen concrete aanwijzingen gevonden.

    De conclusie van het OM is daarom dat niet kan worden vastgesteld hoe Tamar uiteindelijk in de berm terecht is gekomen.

    Wel onoplettend, geen grove verkeersfout

    Volgens het OM reed de verdachte niet te hard en is geen sprake van een grove verkeersfout of aanmerkelijke schuld aan het dodelijke ongeval.

    Wel verwijt justitie hem dat hij tijdens het rijden naar de navigatie op de telefoon van de bijrijder keek en daardoor onvoldoende op de weg lette. Volgens de officier had hij Tamar kunnen zien en op tijd kunnen stoppen. 

    Daarnaast had hij, nadat hij een flinke impact had gevoeld, niet zomaar mogen aannemen dat hij een dier had geraakt. Volgens het OM had hij moeten stoppen om te controleren of iemand hulp nodig had.

    "Door zijn handelen is Tamar op een donkere en verlaten plek in haar eentje overleden", aldus de officier van justitie. "Hij toont nauwelijks empathie en laat daarmee de nabestaanden in de kou staan."

    Het OM eiste daarom twee weken onvoorwaardelijke hechtenis voor onoplettend rijgedrag en zes weken onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor het verlaten van de plaats van het ongeval. Justitie houdt hierbij rekening met het feit dat verdachte een blanco strafblad heeft.

    Ook vroeg het OM de rechtbank om de schadevergoeding van ruim 48.000 euro aan de nabestaanden toe te wijzen.

    Ouders: "Na zes jaar heb ik nog steeds geen antwoorden"

    In de volle rechtszaal maakten de ouders van Tamar gebruik van hun spreekrecht.

    "Ik vraag me vaak af wat Tamar nu gedaan had op haar 20e, hoe had ze eruit gezien, wat voor werk ze zou hebben, waar ze naar op vakantie zou gaan", sprak haar vader.

    Haar moeder vertelde dat zij nog altijd met veel vragen achterblijft. "Ik moest zelfs vechten voor deze zitting. En na zes jaar heb ik nog steeds geen antwoorden."

    "Voor mij is Tamar twee keer in de steek gelaten. Eén keer door de inzittenden en één door justitie zelf. Kan er vandaag dan eindelijk verantwoordelijkheid genomen kunnen worden? Tamar is geen verkeersstatistiek, maar ze is een mens. Mijn lieve dochter."

    Advocaat Geeratz van T. stelde dat zijn cliënt zich heeft 'gedragen als een normale gemiddelde bestuurder'. " Natuurlijk wil je een verklaring, dat knaagt aan je", licht hij toe. "Toch is het zo dat ik denk dat veel vragen open zullen blijven. Jamal heeft alles verteld, meer is er niet." Hij vraagt om vrijspraak voor zijn cliënt.

    De rechtbank doet over twee weken uitspraak.

No module Published on Offcanvas position